Laatst gaf ik een training bij één van de grootste bedrijven van Nederland (AEX genoteerd) over storytelling. In het bijzonder hoe storytelling gebruikt kan worden voor rapportages. De sessie was een groot succes. De deelnemers deden actief mee, er was veel interactie en het belangrijkste: de sessie had de deelnemers geïnspireerd tot verschillende nieuwe ideeën.

Waarom zo serieus

De ideeën zouden de rapportages opeens een stuk meer impact geven en zowaar leuk maken. Dit was echter zo anders dan hetgeen de deelnemers gewend waren dat ze na afloop van de sessie toch twijfelden in hoeverre ze hun ideeën konden verwerken in de rapporten zonder een shock effect te creëren.

De deelnemers waren gewend om rapportages vol met data te proppen. Het grootste probleem was dat deze manier van rapporteren weinig informatie verschafte. Met stoytelling hadden ze nu een manier om wél informatie over te brengen. Humor, drama, metaphors, visuals, etc. werden gebruikt na afloop van de sessie. Verhalen vertellen brengt automatisch een emotioneel element met zich mee en dat maakt een verhaal zo memorabel en daarmee leuke. Maar hier wringt de schoen ook.

Bedrijven en emoties zijn geen gangbaar paar. In het bedrijfsleven worden emoties het liefst helemaal weggecijferd. Je wordt geacht zakelijk te zijn, beroofd van enige emotie en leuk lijkt al helemaal niet te mogen. Alles moet serieus zijn. Zakelijkheid, professionaliteit lijkt wel synoniem te zijn geworden met saaiheid omdat het juist onttrokken is van ook maar enige emotie.

Het is dan ook niet gek dat zoveel mensen weinig plezier beleven aan werk. Op het werk worden we overspoeld met meetings, presentaties, rapporten, etc. die allemaal zo ontiegelijk saai en strontvervelend zijn. Saai omdat ze beroofd zijn van alle menselijkheid door ze krampachtig ‘serieus’, ‘zakelijk’ en ‘professioneel’ te houden. Geen humor, geen plaatjes, geen drama, niks leuks.

Mens zijn betekent per definitie emotie. Bedrijven bestaan uit mensen en bedrijven bestaan om het mensen makkelijker te maken via diensten en/of producten. Als mensen het bedrijf vormen, waarom doen we dan zo krampachtig om alles wat met werk te maken heeft, te ontdoen van enige vorm van menselijkheid? Door menselijk te zijn, kan je juist mensen aan je binden: klanten en/of werknemers.

Storytelling biedt de mogelijkheid om bedrijven, rapportages, producten etc. menselijker te maken. Hoewel storytelling al eeuwen oud is, is het nieuw voor bedrijven. En wat nieuw is, kan soms eng aanvoelen. Maar angst is een slechte raadgever. Storytelling is menselijk en juist daarom zo belangrijk om te gebruiken. We moeten alleen over die drempel van angst voor nieuwe dingen heen. Een angst die helemaal ongegrond is, zeker als het alternatief saaiheid is.

Conclusie

Organisaties zijn zo druk bezig om vooral zakelijk te blijven dat we vergeten zijn waar het echt omdraait, namelijk: mensen. Mensen betekent per definitie emotie. Mensen houden van verhalen, aansprekende visuals, humor, etc. Waarom is het zo moeilijk om het bedrijfsleven een vleugje menselijkheid te geven en daarmee leuk te maken? We zijn zo gewend dat bedrijven vooral serieus en zakelijk moeten zijn dat de toevoeging van menselijke elementen opeens onwennig is. Maar zijn bedrijven juist niet voor mensen? Bedrijven worden gerund door mensen, voor mensen. Weg met de saaiheid, terug met de menselijkheid.

Danny Debi

About Danny Debi

Danny Debi is een veelzijdige bedrijfskundige die zowel analytisch als creatief kan denken. Skolpopia is het geesteskind van Danny Debi, waar hij jaren van (internationale) ervaring als manager, consultant en trainer in combinatie met een creatieve kijk op zaken gebruikt om professionals te helpen succesvoller te zijn.

Getagd op:                        

Een mening over “Weg Met De Saaiheid: Storytelling Is Emotie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>